Feest van herkenning

De website terugverlangen.nl dankt z’n bestaan aan al diegenen die zo bereidwillig en genereus zijn geweest om hun verhaal in te sturen. Onder de inzenders van verhalen bestond al geruime tijd de behoefte elkaar eens te ontmoeten. Op zaterdag 13 juni heeft deze bijeenkomst plaatsgevonden en het is een bijzonder leuke en inspirerende gebeurtenis geworden. Hilly en Harold hadden een Australische vlag meegenomen en die wapperde vrolijk voor het huis. Aanwezige verhalenschrijvers waren: Joan, Ellen, Regina, Hilly, Peter John en Tine. Daarnaast waren ook de partners van de partij, alsmede de zus van Peter John, Diana, en de zus van Tine, Jeanne. We danken alle aanwezigen voor hun enthousiasme en waardevolle inbreng.

Zaterdag 13 juni 2009

Een middag vol terugverlangen naar Australië

Herinneringen

De ontmoeting bood iedereen de gelegenheid om naar harte lust herinneringen aan de jeugd in Australië uit te wisselen. En uiteraard werd er ook veel gepraat over de emoties die samenhangen met de remigratie naar Nederland. Peter John omschreef dit als een gevoel van gespletenheid, alsof er een lijn dwars door je heen loopt, met aan de ene kant een Australisch en aan de andere kant een Nederlands deel van je wezen. Veel van de aanwezigen vertelden dat er binnen het eigen gezin vaak weinig gelegenheid was om over de gevoelens en herinneringen rondom Australië te praten. Het gezamenlijke Australische verleden werd vaak een taboeonderwerp, iets dat zorgvuldig werd doodgezwegen. Op onze ontmoeting kon er gelukkig wel volop en vrijuit gesproken worden over de jeugd in Oz, de reis naar Nederland en het dubbele gevoel Ozzie én Nederlander te zijn.

Peter John

'... alsof er een lijn dwars door je heen loopt ...'

Boek Regina

Regina is bezig met een boek over mensen die geboren zijn in Australië, en die geremigreerd zijn naar Nederland. Momenteel is ze bezig met het afnemen van interviews. Het is Regina’s ervaring dat veel uit Australië geremigreerde mensen niet gemakkelijk over het onderwerp praten en in eerste instantie slechts mondjesmaat informatie loslaten. Het is kennelijk een zeer gevoelig thema. Regina’s uitgever, Contact, kijkt reikhalzend uit naar het boek. Over het onderwerp is namelijk nog nauwelijks iets gepubliceerd in ons land, terwijl het toch om grote aantallen mensen moet gaan. Ook het feit dat er in Nederland veel emigranten wonen en mensen willen begrijpen hoe dat voor hen moet voelen, verklaart de behoefte aan dit boek.

Regina (tweede van r.)

Boek over remigratie Australië voorziet in behoefte

Verhalen en anekdotes

Joan en Ellen hebben beiden in West-Australië gewoond en tussen hen ontspon zich dan ook al snel een levendig gesprek. Met fotoboeken erbij zaten zij eindeloos herinneringen op te halen. Uiteraard waren zij niet de enigen die fotoboeken bij zich hadden, en het was prachtig om te zien hoe de vergeelde albums van hand tot hand gingen. De Australische wijn maakte de tongen los en de stromen van herinneringen kwamen overvloedig op gang. De prachtigste verhalen en anekdotes gonsden door de zonbeschenen tuin die even een stukje Australië leek.

Ellen en Joan in gesprek

Herinneringen aan Perth en West-Australië

Contrast

Veel van de verhalenschrijvers waren in de winter in Nederland aangekomen. Daardoor was het contrast met het warme en zonnige Australië des te wranger. Vaak had men nog niet eens winterkleren en die moesten dus in allerijl nog worden aangeschaft. Iedereen was het er over eens dat de eerste tijd in Nederland zwaar was. Men ervoer Nederland als een koud en kaal land. Het leven speelde zich er binnenshuis af, wat in schril contrast stond met het heerlijke Australische buitenleven. Diana vertelde hoe weerzinwekkend ze het vond om veel te veel kletsnatte zoenen te ontvangen van allerlei volstrekt onbekende tantes. Georges, de partner van Ellen, had een opname van het nieuwe Australische volkslied bij zich. Er werd met aandacht naar geluisterd.

Ellen en Georges

Onvergetelijke middag

Het was al met al een onvergetelijke middag die voor Tine een grote betekenis heeft. Laten we hopen dat we elkaar in de toekomst nog vaker zullen ontmoeten.